Συνοπτικές διαδικασίες

Με την πάροδο των χρόνων, έρχεται κάποια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι έχεις την τάση να επιλέγεις να αλληλεπιδράς με ένα κάποια συγκεκριμένα "προφίλ" ανθρώπων. Συνήθως χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: η μία είναι εκείνοι οι άνθρωποι που έχεις την αίσθηση ότι γνωριζόσαστε από πάντα, κουμπώνετε απόλυτα και το "προχώρημα" μαζί τους βιώνεται ως το πιο απλό και απολαυστικό πράγμα στον κόσμο.
Η άλλη κατηγορία είναι εκείνοι που σε ταλαιπωρούν, σε σημαδεύουν, σε αφήνουν άφωνο ξανά και ξανά, σε κάνουν να απορείς πώς κατάφερες πάλι και έπεσες στην παγίδα χωρίς να το πάρεις χαμπάρι. Με αυτούς είναι που κάνεις και τη σοβαρή εξελικτική δουλειά. Αυτοί είναι οι καταλύτες για τα μεγαλύτερα "μαθήματα".
Όταν λοιπόν έρχεται η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι ενώ εξακολουθείς να τους "επιλέγεις", οι κύκλοι των σχέσεων μαζί τους είναι πολύ πιο σύντομοι και πολύ πιο ανώδυνοι από παλιότερα, τότε τολμάς να ψιθυρίσεις μέσα σου: "Άντε, κοντεύω να το περάσω αυτό το μάθημα..."
Κι όπως είπε και μια αγαπημένη φίλη χτες, "όσο πιο κοντά στην εξέλιξή της βρίσκεται η ψυχή, τόσο πιο συνοπτικές γίνονται οι διαδικασίες".