Εκπτώσεις τέλος

Έρχεται κάποτε η στιγμή που αποφασίζεις ότι οι εκπτώσεις τελείωσαν.
Όχι αυτές της αγοράς, οι άλλες, οι επικίνδυνες. Εκείνες που όσες φορές τις έκανες,
τις χιλιοπλήρωσες και μάλιστα με τόκο παχυλό. 
Και τότε, τραβάς εκείνη τη γραμμή, που άλλοι τη λένε όριο και άλλοι αυτοσυντήρηση,
και αποφασίζεις τι είναι σημαντικό και τι όχι.
Και τραβώντας τη γραμμή, μαθαίνεις και εκείνη τη μαγική λεξούλα,
που μέχρι πρότινος ήταν με τόσες ενοχές φορτωμένη: Όχι.
Το στοίχημα είναι να μπορείς να τη λες αβίαστα και μετά να χαμογελάς.
Και προπαντώς να μην χρειάζεσαι να αναρωτιέσαι αν καλώς ειπώθηκε.
Γιατί, εντέλει, κανένας αποδέκτης της λέξης τούτης
ποτέ δεν έπαθε τίποτα. Τίποτα σοβαρό.
Εκπτώσεις. Τέλος.