Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τη μέρα που το μπλογκ "It takes a thought to make a word" σώπασε. Έχουν περάσει πάνω από τρεις μήνες από τη μέρα που επιλεγμένα κείμενα από εκείνο το μπλογκ μπήκαν στο χαρτί και εκδόθηκαν από τον Οσελότο ως "Τραντεσκάντια επί χάρτου".
Με αφορμή το βιβλίο αυτό, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω ανθρώπους και να τους ακούσω να μου μιλούν για το πώς εκείνοι βίωσαν τα κείμενά μου. Κι αυτό ήταν ένα δώρο πολύτιμο. Γιατί πάντα όταν καταγράφουμε προσωπικά βιώματα, η μεγαλύτερα αγωνία στο μοίρασμα είναι: "και ποιον θα ενδιαφέρουν όλα αυτά;".
Και επειδή μου έλειψε καθώς φαίνεται τούτος ο τόπος αλλά και η καταγραφή, κάνω ένα νέο ξεκίνημα από εδώ μέσα και πάλι. Καλό μας ταξίδι στην καταγραφή και καλά μας μοιράσματα. Γιατί ό,τι καταγράφεται, διασφαλίζει την αθανασία του.
Ο σύνδεσμος για το παλιό blog ήταν πάντα εκεί στο πλάι, μερικές φορές τον πατούσα από συνήθεια και άλλες ελπίζοντας σε κάποιο νέο post έτσι από το πουθενά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΨάχνοντας (μάταια) κάποια παλιά ανάρτηση σκέφτηκα να γκουγκλάρω το όνομα "tradescadia" μήπως και βρω κάποια αποθηκευμένη έκδοση της παλιάς σελίδας. Και όχι μόνο βρήκα το νέο blog αλλά έμαθα και για το βιβλίο που εκδόθηκε πριν ένα χρόνο σχεδόν (!)
Kαλή αρχή σε οτιδήποτε καινούριο, στο " Γιατί πάντα όταν καταγράφουμε προσωπικά βιώματα, η μεγαλύτερα αγωνία στο μοίρασμα είναι: "και ποιον θα ενδιαφέρουν όλα αυτά;" έχω να πω "count me in".
/bastard
Κοίτα τώρα να δεις πώς κάποια πράγματα συμβαίνουν όχι και τόσο τυχαία...Σαν σήμερα πριν από δέκα ακριβώς χρόνια γεννήθηκε το "It takes a thought to make a word". Και μόλις σήμερα (λόγω της αμέλειάς μου) είδα το σχόλιό σου φίλε μου από τα παλιά...Και πρέπει να σου ομολογήσω ότι όταν σε έψαξα για να σε ενημερώσω για την παρουσίαση του βιβλίου είδα ότι και το δικό σου λιμάνι δεν είναι πια εκεί που ήταν. Ένα τεράστιο ευχαριστώ για την επιμονή σου και άλλο ένα που με ξαναβρήκες! Θα χαρώ να σε συναντώ και πάλι στο καινούριο μου διαδικτυακό σπίτι!
ΑπάντησηΔιαγραφή